Wat is het verschil tussen een BABS en een ritueelbegeleider bij een huwelijk? Een goede vraag, die ik zo genuanceerd mogelijk wil beantwoorden zonder al die fantastische BABSen te kort te doen. Een BABS, oftewel buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand, is allereerst een dienaar van de wet (net als de abs, de ‘gewone’ ambtenaar burgerlijke stand). Hij of zij werkt voor de gemeente en heeft zich gespecialiseerd in het voltrekken van huwelijken. De BABS is benoemd door de gemeente waar zij/hij werkzaam is en beëdigd door de rechtbank. Het wettelijk huwelijk mag geen religieuze handelingen bevatten en moet voldoen aan specifieke richtlijnen. Een zelfstandig trouwambtenaar is een BABS met een eigen onderneming die huwelijken mag voltrekken bij andere gemeenten dan de eigen. Bij een BABS mag je persoonlijke en emotionele speech verwachten over jullie liefdesverhaal. Als dat bij je past, prima! Maar wat is nu het verschil met een ritueelbegeleider? Om dat uit te leggen, wil ik je eer

Ode aan de langdurige relatie Ik stond de sokken uit de wasmand op te vouwen, en zag die verschillende tinten verschoten grijs, ooit waren ze zwart. Ik moest lachen vanwege mijn associatie met het boek/ de film Fifty shades of grey. Inmiddels ben ik zelf bijna 11 jaar getrouwd, het cliché zegt dat het avontuur en romantiek dan wel voorbij zijn. Maar niets is minder waar hoor. Natuurlijk zijn er momenten dat we wat minder oog voor elkaar hebben, beiden bezig zijn met onze alledaagse werkzaamheden. Maar we zijn er beiden bewust van dat je moeite moet blijven doen om elkaar lief te hebben, het gaat niet vanzelf. We staan allebei niet stil maar zijn steeds in ontwikkeling, in ieders persoonlijke eigenschappen en in hoe we in het leven staan. We zijn er voor elkaar maar hoeven elkaars problemen niet op te lossen. Af en toe houdt de één de ander een spiegel voor, om onder ogen te zien wat je liever uit de weg gaat. In de gesprekken met stellen die een trouwceremonie of liefdesritueel willen

Past een handvasten-ritueel bij jullie trouwceremonie? Handvasten is een ritueel met Keltische achtergronden, dat nog steeds veel gedaan wordt in Angelsaksische landen. 'Tying the knot' of 'handfasting' noemen zij het. Het wordt gebruikt in een trouwceremonie. De handen van het bruidspaar worden letterlijk verbonden doordat er een lint omheen wordt geslagen. Het symboliseert de verbinding die zij met elkaar aangaan. Samen met het ja-woord is dit het hoogtepunt van de ceremonie. Je hoeft geen traditionele Schot, druïde of wicca te zijn om een handvasten-ritueel te doen. Handvasten kun je gebruiken voor ieder eigentijds relatie-ritueel. Je hoeft niet voor de wet te trouwen om wel echt voor elkaar te kiezen. Verbind je je voor een jaar-en-één-dag, voor zolang de liefde duurt, voor dit leven, of op zielsniveau? Het past goed bij nieuwe relatievormen, zoals LAT of een patchworkgezin. Of om na 25 jaar huwelijk opnieuw Ja! tegen elkaar te zeggen. Het belangrijkste is dat het bij jullie past e

In onderstaande video neem ik je mee in een midwinter lichtritueel. Hiermee kun je samen met jouw geliefden op 22 december, de langste nacht, ookwel Yule of Joel genoemd in de Keltische traditie, een bijzonder ritueel vieren. Ook tijdens de kerst als jullie samen zijn is een geschikt moment. Een moment van bezinning tussen hoofdgerecht en toetje. Zelfs als je niet allemaal samen kunt zijn maar wel via videobellen verbinding met elkaar hebt, kun je dit ritueel doen. De afgelopen jaren heb ik met vrienden en familie de langste nacht met midwinter gevierd met dit lichtritueel. Nu deel ik dat dus ook graag met jou. Het gaat over stil staan, delen en dankbaarheid. Ook de meest down-to-earth aanwezigen, die met een beetje aandrang schoorvoetend meededen, waren uiteindelijk toch geraakt. Duur: 10-20 minuten Locatie: thuis, zorg dat het verder stil en rustig is. Benodigdheden voor dit midwinter lichtjes ritueel: één grote stompkaars lucifers evenveel kleine kaarsjes als dat er deelnemers zijn

Handvasten is een ritueel met Keltische achtergronden, dat nog steeds veel gedaan wordt in Angelsaksische landen. 'Tying the knot' of 'handfasting' noemen zij het. De handen van het bruidspaar worden letterlijk verbonden doordat er een lint omheen wordt geslagen. Dit staat symbool voor de verbinding die zij met elkaar aangaan. Je kunt hier geheel je eigen draai aan geven om dit passend te maken bij hoe jij jouw relatie wilt vieren. In deze vlog vertel ik hoe je dit kunt toepassen in jouw trouwceremonie. Bijvoorbeeld welke variaties er zijn om het lint te knopen of te wikkelen. En waar je nog meer aan kunt denken om het nóg eigener te maken.

Wat was het een feestje, dit trouwritueel van Elly en Jean op wel een heel bijzondere plek: een eilandje op de Loosdrechtse plassen. In de ochtend van 24 mei bracht hun boot ‘Eigen Wijze’ bruidspaar en gasten van de kade over de glinsterende golven naar deze besloten plek omringd door water. Water dat ook symbool stond voor hun relatie. ‘Dit trouwritueel is geen nieuw begin, maar een bevestiging van alles wat je voelt voor de ander, om dat te bekrachtigen en te delen met de mensen om je heen, en vanuit daar met de wereld. Om met jullie liefde de wereld mooier te maken. Als een steentje dat je in het water gooit, en dat steeds grotere kringen vormt en alles om zich heen doet meebewegen.’ Onderdeel van hun trouwceremonie was een waterritueel. Beiden hadden een karaf met water, bij hem waren enkele peperbolletjes toegevoegd, in haar water dreven kruiden als salie en rozemarijn. Hun persoonlijke ingrediënten to spice it up. Nadat zij hun waters in één schaal goten, net zoals hun levens sam